banner3

Fynn overleden

 

119631824 981254788952112 1402646367619372128 n  118703546 684126045781957 5591657451642706091 nHet begon allemaal met een droom en wens om toch een keer een hond te adopteren. Liefde en geluk te geven na 'mindere' hoofdstukken in hun leven.

Na een Schotse collie en 2 Border collies waren we er klaar voor als gezin en gingen we opzoek naar onze nieuwe beste vriend om te verwelkomen bij ons thuis. Waar zoek je naar? Alle zielige gezichtjes doen je wat die voorbij komen...

We zochten naar een klik, een beeld dat ons niet meer losliet en daar kwam de foto van Go-Go voorbij! Het contact met de stichting werd gelegd. Elke dag staarde we naar de foto, onze nieuwe vriend.

 

Onze Fynn!

119681718 1091991784536859 198321808623595049 n

De aankomst op Schiphol was spannend, hij was een klein, dun, slungelig pupje. Echt een boefje.We waren opslag verliefd, het klopt zo. Hij hoort bij ons!

De hoofdstukken die daarop volgde waren niet altijd even makkelijk. Fynn had wat "issues", wat dingen waar we flink aan moesten werken. Rustig aan het vertrouwen werken, het was echt niet makkelijk. Meerdere cursussen en mensen hebben geholpen. Naarmate de tijd verstreek begonnen we Fynn beter te leren kennen, te begrijpen. Fynn was een hond met een gebruiksaanwijzing, zolang we die volgde was hij happy en een fantastische, gezellige familiehond voor ons.

119637452 316618039618442 5866075240899546451 n

Hij was een echte boef, soms een brompotje, gek op koekjes en hield erg van zijn wandelingen. Hij loeide naar de maan en als de telefoon overging. Hij hield van zonnen. En was een gevaarlijke waakhond voor ongewenst bezoek. Hij heeft mogen samenleven met de andere honden Jay, Kyra, Hailey, Zosja en Zorro.

119640798 618454638841928 6372636915583786799 n

En nu moeten wij hem voor altijd missen! De kleinkinderen vroegen waar Fynn dan nu is?! Bij de regenboogbrug, bij zijn vriendjes Jay en Kyra, en voor altijd in onze hart en gedachtes! Het verlies van jou, lieve Fynn, valt echt niet mee!  

119489345 728301261052223 3493909426159954744 n

Annie en Emiel overleden
bovenaan 1   bovenaan 2  
Eind 2008 zijn Annie en Emiel bij mij gekomen, Annie op 6 november en Emel op 13 december. Annie zou ik opvangen en Emiel trof ik ongelukkig aan waardoor ik hem persé mee naar huis wilde nemen. Alletwee niet uitgekozen op de site maar door het lot mijn allergrootste liefdes geworden.
Annie was als pupje gevonden op een bouwterrein van het nieuwe gemeente asiel in Slatina door Ton, Annie en Bianca. Ze is meegenomen naar het asiel van Teodora en Gratiela en is met andere honden rond het kantoor in redelijke vrijheid opgegroeid tot ze 8 maanden oud, bij mij kwam. Ze heeft lang niet begrepen waarom ze altijd binnen at en sliep. Aan de riem buiten was een ramp, doodeng vond ze dat. Ze liep wel gewillig mee maar was verstijfd, alles was overweldigend. Los in het bos, geen probleem maar aangelijnd zijn is lang stress gebleven. Een supergevoelig introvert lief meisje, welwillend maar niet begrijpen wat en waarom.
Emiel is samen met zijn broertje in een doos op straat gevonden door een Deense vrouw die in Boekarest woonde en werkte. Zij was van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat afwezig door haar werk en Emiel en zijn broertje waren dan alleen in de keuken met een klein plaatsje buiten. Vooral Emiel was als pup van vijf/zes weken nauwelijks aan te raken, grommen, bijten, alles was eng. Toen hij, vijf maanden oud, bij mij kwam was hier nog niet veel in verbeterd. Hij was al best groot, grote enge tanden als hij zijn lip optrok en gromde. Hem onverwachts een aai geven of zomaar langslopen leverde een knauw op. Bijna als een blinde hond, laten weten dat je komt en/of aan gaat raken. Aan de lijn was hij, net als Annie,  een ramp. Hij ging gewoon zitten en blaffen als hij iets zag wat hem niet aanstond. Geen beweging meer in te krijgen. Grote stress aan de lijn. En toch was hij ook heel ontwapenend, dat smoeltje, die ogen en zijn mimiek, onbetaalbaar.
Onze onderlinge verstandhouding heeft er voor gezorgd dat Annie en Emiel zich ontwikkelden tot superlieve huishonden, Annie is af en toe met bezoek hielen blijven happen, Emiel is buiten aangelijnd een kleine keffer gebleven, Waar Annie solidair aan meedeed. Partners in crime. Partners in liefde naar mij, Emiel die wist wanneer hij over de grens ging en dan snel naar zijn plek liep met een verborgen glimlach want ach, mammie houdt toch wel van mij. Annie serieus, ze had een keer stiekem een inimini hapje van een broodje genomen, ik hoorde haar zachtjes piepen, ze keek naar het broodje, naar mij en weer naar het broodje. Alsof ze vertelde wat ze had gedaan, hoe schuldig ze zich daaronder voelde en spijt had.
Alletwee op hun eigen manier gevoelige lieve honden. Emiel uiteindelijk dol op mensen, Annie altijd eerst behoudend.

IM DAN 2

 
Op 12 oktober 2018 bleek bij de dierenarts dat Emiel zijn heup zo stuk was dat alleen hele sterke pijnstillers nog iets konden verlichten. Ik heb hem ter plekke losgelaten. Mijn lieve clown met al zijn fratsen vol humor gunde ik geen minuut pijn meer. Emiel is tien jaar en drie maanden geworden.   
                                      IM DAN 4                          
 
Vol verdriet ging ik met alleen Annie naar huis. Ze konden niet zonder elkaar en ik wist niet wat ik kon verwachten met Annie zonder Emiel. Ze heeft mij versteld laten staan. Niets gemerkt van gemis van Emiel, ze leek zich super prettig te voelen met mij samen. Ze heeft mijn schrijnende pijn om Emiel verzacht met haar gedrag, haar kalm samen zijn, haar uitgelatenheid in het bos, met een grote glimlach op mij af komen rennen, haar spelen met mij dat altijd met luid gegrom en geblaf gepaard ging, groot verdriet en grote liefde hand in hand.
 
 IM DAN 3
27 juli 2020, de dag dat ik ook Annie moest laten gaan, twaalf jaar en vier maanden. Door tumoren in haar borstkas kon ze in korte tijd nog maar kleine stukjes lopen. Dan ging ze hijgen, waardoor ik dacht dat het haar hart was. Bloedonderzoek liet zien dat ze pijn moest hebben, ook al liet ze weinig merken. Ik heb na een dag de beslissing genomen. Weten dat elke dag een stap achteruit gaat zijn, die weg wilde ik haar niet laten gaan. Met een vriendin zijn we met de auto naar Annie's geliefde bos gereden, waar ze al twee weken niet naar toe kon lopen. Kalm met elkaar gewandeld, afscheid van hier. Thuis de gewone routine, koffie maken, Annie en de kat eten geven, heel blik zalm door haar brokken, Annie trippelend en blij om mij heen, met vrolijke stem haar het eten voorgezet. Zo harmonieus met elkaar, in een bubbel. De dierenarts is gekomen, infuus liet ze inbrengen en zachtjes is ze in mijn armen naar de grond gegleden, in vrede. 

IM DAN 1

 
Annie en Emiel zijn niet meer hier en toch ook weer wel. Zoveel met elkaar meegemaakt, zo gegroeid, zoveel verbinding.
onderaan
 
We hebben enorm veel van elkaar geleerd, enorm van elkaar genoten en enorm van elkaar gehouden.
Maria
 
 

Selma overleden

Op 14 mei 2018 werd er een oud ziek hondje afgeleverd bij Neli.
Het was een afgedankt kettinghondje en haar baasje wilde haar niet meer. Een vrouw die het hondje kende heeft haar leven gered door ze naar de shelter te brengen.
Ik zag haar foto en tranen sprongen in mijn ogen. Wat een hoopje ellende. Zoals ze er aan toe was had ze zonder zorg niet lang meer te leven. Ze kreeg een naam: Selma.

 

image1
 

Ik wist meteen dat ze hier moest komen. Ik wilde haar zo graag nog een fijne oude dag bezorgen.
Ze had schurft en haar tepels waren ontstoken. Later bleken er tumoren te zitten. Tot overmaat van ramp werd ze positief getest op hartworm. Gelukkig mocht ze na 2 maanden reizen en kon de succesvolle behandeling van hartworm hier plaatsvinden.
Ze knapte enorm op. Ze was vrolijk en genoot van de boswandelingen en dankzij de andere honden (en katten) leerde  ze snel hoe het leven van een hond hoort te zijn.

 

thumbnail image2
 

Ze was dol op eten en snackjes. De eerste gevulde kong was een feestje voor haar.
Tijdens de bakken vullen danste ze om me heen. Ook tijdens het koken zat ze naast me. Stel je voor dat er iets zou vallen....
Helaas hadden haar longen en hart schade opgelopen en het harde leven hadden haar gewrichten zwaar belast. Het ging langzaam slechter en haar wandelingen werden steeds korter. Tot de dag dat ze aangaf dat het op was door op haar bedje te blijven liggen en ze niet meer wilde eten.

Je stelt je er op in dat je een zieke senior niet lang bij je kunt houden en toch komt de klap enorm aan. Maar ik zou het zo weer doen. Het is fantastisch om een dier zo te zien opbloeien en je krijgt er zoveel voor terug.

Dank je wel mooie lieve Selma voor deze 2 geweldige jaren.
Voor altijd in mijn hart 💔 ❤️ ♥️

 

thumbnail image0

Bobby en Cat overleden.

Wat een vreselijk verdrietig nieuws meldde Neli ons. Bobby, de hond die altijd rond het voer ronddwaalde in het asiel met zijn vriendje Cat, is gisteren aangereden en overleden.
Neli opende het hek van het asiel, toen ineens Bobby voorbij scheurde, terwijl er een auto voorbij reed en hij hierbij geraakt werd. Bobby is naar Boekarest gebracht om naar de kliniek te gaan, maar helaas was hij al overleden toen ze aankwamen. Cat is een paar weken terug overleden nadat hij aangevallen was door een hond in het asiel.

116017786 3675466079148063 7148796444020932112 n
Zo plotseling als dat de twee vriendjes gescheiden werden, zo plotseling zijn ze ook weer samen. We berusten ons erin dat ze nu gelukkig en onbezorgd zijn.

Dag lieve Bobby en Cat, jullie worden gemist.

Fram the Great overleden

Eind januari 2016 mochten wij jou ophalen van Schiphol. Daar was je dan, lieve witte ijsbeer met jouw mooie bruine oogjes. 

d We namen je mee naar huis en lieten je  kennismaken met jouw vriendinnetje Luca. Dit klikte gelijk! Al snel werd jij helemaal happy in jouw nieuwe huisje. Binnen liggen was je niet gewend, je bleef ook steeds buiten in de tuin liggen. Na verloop van tijd kwam je dan toch uit jezelf naar binnen om daar lekker te liggen.

Wat vond je het geweldig om te wandelen. De tijden dat we gingen wandelen had je al snel door, je zei "Woef" als het zover was! Wat was jij een clown! Zo had je ineens een bloempot op je hoofd, omdat je altijd zo heerlijk nieuwsgierig was.Altijd en overal lag je in de weg, waar wij waren was jij… knuffelen met iedereen was jouw hobby! Zo zacht van karakter en zo lief met Luca.

 

De laatste week was jij niet jezelf. Het lopen ging zo moeilijk. We zijn snel met je naar de dierenarts gegaan. Een foto van jouw rug. Daar zagen ze spondylose, dit zou de pijn verklaren. Ik vertrouwde het niet en ik heb jouw plasje opgevangen en laten onderzoeken. Dit was helemaal mis. Veel bloed en ontstekingscellen waren er gevonden. Snel weer een echo laten maken van jouw blaas. Hierin zagen ze veel gruis. Ook dit gruis bleek niet goed te zijn en we hebben bloed laten prikken. Veel medicatie had je meegekregen maar wij zagen geen verschil. Todat op zaterdag 13 juni jij in een rap tempo achteruit ging en weer met jou naar mijn eigen dierenarts toe. Zij zei het ziet er slecht uit. We hebben het erover gehad om jou in te laten slapen. Dit wilde ik, als ik maar zeker wist wat er met jou aan de hand was. We zijn gelijk doorverwezen naar een andere dierenarts om met spoed echo’s en röntgenfoto’s te laten maken. Hieruit kwam het verschrikkelijke nieuws: jij had tumoren in jouw borstkas dit verklaarde jouw toestand,  lieve Fram.

We zijn met jou naar huis gegaan en je hebt nog gewacht op jouw andere baasje, die met spoed naar huis kwam. Toen gaf je aan dat je er klaar voor was.. s’ Avonds om 20:00 uur kwam onze dierenarts om jou te laten gaan. Om 20:45 uur ben jij rustig gaan hemelen. Wat doet dit zeer! Wat missen wij jou mooie lieve ijsbeer! Ook jouw vriendinnetje Luca is van slag.

fraam

 

Jouw zachte oortjes, jouw lieve koppie kunnen wij nooit meer knuffelen Wat zijn wij dankbaar dat wij jou hebben mogen verzorgen en bij ons hoorde!

Nooit vergeten wij jou, altijd bij ons lieve Fram,  66080214 hond pootafdrukken met hartsymbool tattoo ontwerp vector illustratie