
Eind maart 2010 hebben we bij Chantal in Oosterhout een zwerfhondje geadopteerd. Ze heette Aline en wij hebben haar omgedoopt tot Henkie.
Ze had nog maar 1 oogje, leek sprekend op een vosje met enorme oren en haar aanvankelijke doffe vacht werd een prachtig, zijdezacht vachtje.
(Ton van der Hel is voor nacontrole nog bij ons langs geweest op de Overtoom in Amsterdam.)
Henkie is gaan hemelen op 17 jarige leeftijd op 13 december; wij zijn heel erg verdrietig.
We willen jullie enorm bedanken voor dit prachtige, stoere hondje.
Kim Soepnel en Gustaaf Vos.
Rex overleden
06-09-2012 12-04-2022
Drie pootjes droegen Rex door een wereld die niet altijd lief
voor hem was geweest, maar zijn hart bleef zacht, en koos
hij ervoor om ons te vertrouwen.
Vijf jaar lang mochten wij voor Rex zijn thuis zijn. Zijn liefde,
zijn blik en zijn zachte aanwezigheid zullen wij nooit vergeten.
We missen je, lieve Rex
Zeven jaar vriendjes 
Semmie 17-05-2015 07-11-2025
Via de fijne, goede stichting kwam Semmie bij ons terecht, 
een kwetsbaar, gevoelig hondje, dat in het begin erg bang was.
Semmie durfde langzaam te geloven dat ze bij ons veilig was.
Haar vertrouwen groeide, haar zachte, liefdevolle aard kwam steeds duidelijker naar voren, zo aanhankelijk.
Semmie heeft het niet altijd makkelijk gehad. Vaak was ze ziek, zwak of misselijk, maar ze bleef altijd dapper doorgaan.
Ondanks alles wist ze ons elke dag opnieuw te overladen met zachtheid, trouw en liefde.Tien prachtige jaren mochten we haar in ons leven hebben.
We missen je enorm lieve Sem!
Eric en Maria Bleiij
Pufuletz overleden 05-12-2025
Onze trouwe adoptante Wilma Nicola heeft afscheid moeten nemen van haar Puuf
Morgen moet ik afscheid nemen van jou.
In 2015 kwam je bij mij, je leeftijd was toen 5 of 6 jaar, ik heb 10 jaar van je mogen houden.
Wat ben jij een schat van een hondje, voor mij de steun geweest, je voelde mij zo goed aan, en een knuffelkont, nadat pofi in januari overleed ging het met jou ook minder.
Vorige week liep je nog in de sneeuw nu kun je amper meer lopen en slaap je erg veel.
Ik moet de beslissing maken om jou los te laten en wat is dit moeilijk, want ik hou zoveel van je.
Lieve schat, ik ga je vandaag nog verwennen en morgen mag je naar de regenboog en krijg jij je verdiende rust, ik zal altijd van je houden lieverd.
Wilma Nicola
Wij wensen Wilma heel veel sterkte
Rust zacht mooie lieve Pufi
Indy overleden
Lieve Indi. In mei 2016 kwam jij bij ons. Het had wat voeten in de aarde.
Jouw verhaal begint in de ps in Roemenië. Niemand zag jou of wilde jou.
Totdat wij je in 't vizier kregen en vanaf die dag zijn we gaan regelen om
jou daar weg te krijgen. We vroegen Cristiana Neli Chirea om jou uit
de p.s. te halen en na 3 dagen kregen we bericht, je was bij Neli,
had een liesbreuk en hartworm en dus we moesten geduld hebben.
We hadden Neli de belofte gedaan dat je bij ons mocht komen.
3 maanden duurde het voordat je genezen was van hartworm en mocht reizen.
We telden de dagen af en keken alleen nog maar
meer naar jouw aankomst uit. Eenmaal hier ging je
's nachts lekker in je mandje liggen langs het bed.
De 1e ochtend hier, keek je ons aan vanuit je mand
en dacht: 't was geen droom, ik heb een huisje.
Je was meteen...thuis...wat een lieverd was je toch!

Met alle honden kon je overweg. De jaren gleden voorbij
en je neusje werdt grijzer. Je kreeg een vervelend hoestje.
Een vernauwing op je luchtweg. Maar met prednison konden
we dat goed onderdrukken. Het gebruik van de prednison
had wel zijn bijwerkingen en de spierkracht werdt minder.
Met als resultaat dat je niet zo ver meer kon lopen, maar ook
daar hadden we de oplossing voor, je ging lekker mee in de buggy.
Op 't veld je ding doen en weer in de buggy verder mee.
Je zat er als een koningin fier rond te kijken en te genieten van
wat je zag. Eten was jouw grootste liefhebberij we noemden je dan ook..hondje nooit genoeg...
Tot we deze week zagen, dat je veel ingeleverd had.
Ademen ging steeds zwaarder en jij die altijd het hardste blafte als
eten klaar werd gemaakt voor de honden, bleef nu stil. Jouw koppie
en staartje wilde nog wel, want dat draaide nog best veel in 't rond.
Maar je lijfje was op lieve schat. Afgelopen dinsdag hebben dan
ook het zware besluit genomen, je van verder lijden te besparen.
Met pijn in ons hart hebben we je laten gaan. De leegte die jij achter
laat is enorm. Maar ook dankbaar, dat we je nog 9 mooie en liefdevolle
jaren mochten geven. Toen je hier kwam, was je 8 jaar.
Zonder Neli en Dogsadoptions Nederland hadden we jou hier nooit gehad, onze dank gaat dan ook
uit naar hun en zeker naar Neli die veel heeft gedaan voor jou en ons, zodat je hier jouw geluk mocht
vinden.

Dank je lieve Indi voor al jouw liefde en trouwe jaren.
Als we het konden overdoen, deden we dat meteen. Zonder twijfel voor altijd een plekje in ons hart.
Run free dear Indi
Johan en Ingrid van Stiphout
In Memoriam: Cootje

Cootje is op straat gevonden in Popesti, samen met haar moeder en twee nestgenootjes. Zij belandden in het asiel van Carmen Milobendzchi. Een van de andere pups werd geadopteerd in Nederland.
In 2015 overleed onze vorige hond, en wij kozen voor Cocoa, die toen al in een gastgezin in Zoetermeer zat. Cocoa werd Cootje. Het was een heerlijke hond! Natuurlijk was ze het eerste jaar buiten erg op haar hoede, maar we hadden meteen een enorme klik!



