banner3

Vara/Sara


Dit is het verhaal van Vara die nu Sara heet.

Ik zag Sara per toeval op de site van dogs adoptions.. we waren niet op zoek naar een hond 

erbij. Sara ston

d tussen de urgente honden er was iets aan haar foto wat mij raakte. Ik heb haar verhaal gelezen en haar foto’s bekeken. Vanaf puppy is ze op

Dat brak mijn hart.gegroeid in het asiel, haar eerste foto’s zijn die van een vrolijk blij hondje. Door de jaren heen zie ik haar op de foto’s opgroeien van een vrolijke hond naar een hond die wat meer onzeker kijkt als ze volwassen wordt… en als laatste de foto’s waar ze hopeloos verloren lijkt.

Ik las haar verhaal …wat heeft dit meisje veel meegemaakt..bijna doodgebloed en voor de dood weggehaald door Ton/Bianca / Carmen de dierenarts en natuurlijk ook door al die geweldige mensen met het hart op de juiste plaats, die het dankzij donaties mogelijk maken dat Sara de zorg kon krijgen die ze nodig had. En dan nu…alleen en verloren in een klein hok..zo hard gevochten om te overleven.. het leven zo hard en dan zou ze zo moeten eindigen..alleen in een hok?

Het liet mij niet meer los…ik wist dat wij haar konden helpen maar onze doberman van 10 heeft gezondheidsproblemen en konden we hem dat aandoen, nu een hond erbij?. Naast onze dober hebben we nog een hond ,Jessy een prachtige lieve hond van Corfoe. Het zijn allebei lieve stabiele honden en Diesel(onze dober) heeft meegeholpen om Jessy te socialiseren mede dankzij hem voelde zij zich hier veilig en geliefd. Zou hij dit nog een keer willen en aankunnen..dat was een beetje een dilemma voor ons.

Ik keek af en toe op de site in de hoop dat ze geadopteerd was maar dat was niet zo . Ik was weer eens naar haar foto’s aan het kijken toen ik een nummer hoorde van Skylar Grey “ Coming home”ik had het gevoel dat dit geen toeval was en dat de tijd begon te dringen voor haar. Na overleg met Bianca en Gwen, hebben mijn man en ik besloten dat ze hoe dan ook naar Nederland moest komen. We zouden in de eerste instantie fungeren als opvang gezin. Ze hoefde in principe niets bij ons ,we 

hebben een grote afgeschermde tuin en weten uit ervaring dat onvoorwaardelijke liefde/geduld en weinig verwachten vaak rust geeft.

Nou ja dat fungeren als opvanggezin is hopeloos mislukt! 

Ze heeft ons direct ingepakt, niet omdat het zo makkelijk en probleemloos ging maar omdat ze zo dapper en lief is. Ze is ondanks haar angsten voor al het nieuwe ook ongelofelijk moedig. En natuurlijk waren er wat strubbelingen en moest ze haar plekje vinden maar we zijn stapelgek op haar en zij op ons . Ze kan mij tot tranen toe ontroeren als ze blij en vrolijk haar rondjes racet door de tuin. Met de honden gaat het ook boven verwachting goed ze was eerst angstig en ging snel in de verdediging maar nu eten ze zelfs uit elkaars bak . Als ik ergens zit komt ze bij mij liggen met haar hoofd op mijn voeten..een schatje is het!..onze Saartje krulstaartje (of kwispelstaartje want dat staartje maakt overuren!) Ik vind het ontroerend om te zien ,dat een hond die opgegroeid is in het asiel, zo goed meedraait in een gezin, het gaat goed met de katten/honden en de pony’s. Ze is super zindelijk, sloopt niets en kan alleen thuis zijn. Sara zal nooit een allemansvriendje worden maar dat hoeft ook niet . Ze heeft haar voor altijd huisje gevonden …Sara is thuisgekomen!

 Liefs en groetjes van Sara en haar familie.

Hier oefent Sara voor schoothondje

  

           Hier oefent Sara om de krant op te halen,                          Maar de krant werkt nog niet zo goed mee.   

              

               

                                                                                       En nu uitrusten!