banner3

Tummy

Op dit moment scharrelt er een oudje door onze huiskamer, een blind en doof klein hondje.

Ze heeft zo haar scharrelmomenten op de dag, meestal op zoek naar genegenheid maar vooral....”lekkers”.
Voor de rest slaapt ze heel veel, lekker in haar royale mand in de huiskamer op haar schapenvachtje.
Lange wandelingen zijn niet meer aan haar besteed, ze is tevreden met de tuin.
Al met al hoop ik dat ze zich geliefd voelt.

Het oudje heet Bes.
Maar op 14 december 2014 en de tijd ervoor was haar naam Tummy.

 Veel is er niet bekend over Bes. Bes is van straat gehaald door een mevrouw in Roemenie, toen ze daar gillend lag op straat. Met een joekel van een buik (vandaar waarschijnlijk ook Tummy). Het vermoeden is een aanrijding met een auto. Deze mevrouw heeft haar laten opereren en verzorgd, maar kon haar niet blijven verzorgen, omdat ze weg ging uit Roemenie. Bes heeft toen 4 dagen in het asiel gezeten maar dat ging niet, Bes at en dronk niet meer. En toen kwam DAN in beeld.


Bes kwam voorbij op de facebookpagina van DAN en dat zag ik. Ik weet niet eens of ze wel op de site heeft gestaan, maar ik antwoorde gelijk dat ik Bes wel wilde adopteren. Niet geheel overdacht, maar wel serieus.
Voor opvangen had ik niet lang daarvoor even voor bedankt, omdat we een drukke periode ingingen. Maar bij Bes had ik een gevoel, een klik, een "ik weet niet wat”.
Gelukkig steunde mijn gezin me in deze impulsieve actie en na het nieuws dat Bes geen hartworm had, konden we afwachten op de dag dat ze naar Nl kon komen.

Dat was 14 december. Een drukke vlucht omdat er veel honden mee kwamen voordat de ergste koude in zou vallen.
En daar kwam Bes... Wat een ander hondje dan ik me had ingebeeld via de foto’s, wat klein! Een knalroze pakje met hartjes aan tegen de koude in het vliegtuig. Ik was gelijk ontroerd om dit dapper dingetje. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Thuis ging het goed met Bes maar ze was zo moe,wilde haast niks alleen maar slapen...
Ik heb echt gedacht dat ze snel het loodje zou gaan leggen, maar dat is dus niet zo. Bes is nu thuis,doet haar ding en leeft weer op. En voor hoelang dat zullen we wel zien. Omdat Bes blind en doof is vraag ik mezelf heel vaak af wat er in het koppie omgaat, wat heeft ze meegemaakt? Maar ook ondanks dat haar vacht de slijtage van ouderdom draagt zie ik in haar wat een prachtig mooi hondje dit geweest moet zijn, zowel in karakter als uiterlijk. Want Bes is zelfs nu nog prachtig.
 
 
Vooral 's avonds ligt ze vaak te dromen in haar mand en rent ze en blaft ze. Diepe dromen over een leven voor ons. Ik wil heel graag geloven dat dit een goed leven is geweest voor haar, moet haast wel want anders was ze niet zo oud geworden. In deze laatste fase mogen wij er een mooi eind aan breien en dat doen we graag. 
 

Groeten Kitty