banner3

 

Olly

Al heel lang wilde ik graag een hond maar door mijn druk leven is dit er nooit van gekomen. Aangezien ik al richting Sarah ga en de arbeidsmarkt niet meer om mij zat springen werd het de hoogste tijd om mijn wens in vervulling te doen gaan, tot grote blijdschap van mijn 13-jarige zoon Micha.
Na heel veel via via doorklikken op internet, kwam ik toevallig op de site van DAN terecht. Daar stonden veel lieve en leuke honden op, maar toen ik het koppie van Olly zag was ik meteen verkocht.

Toch natuurlijk even verder kijken want we gaan niet over één nachtje ijs, maar iedere keer toch weer terug naar die lieve oogjes van Olly. Over zijn history was niets bekend want Bianca en Ton hebben hem uit het gemeente-asiel gehaald. Het gastgezin was zo positief, dat ik snel de knoop doorhakte.

6 maart, de dag na carnaval in Maastricht (want dat wilden we Olly niet aandoen!), zijn wij hem bij zijn gastgezin in Rotterdam gaan halen. Het was alsof Olly het aanvoelde want hij ging gelijk bij mijn voeten liggen. 
De lange autorit naar huis verliep prima en ook thuis was hij snel op zijn gemak.

Aangezien hij bij zijn gastgezin een bench gewend was had ik die ook gekocht. 2 Avonden heb ik hem met snoepjes in zijn bench gelokt omdat hij niet uit zichzelf erin ging en toen heb ik dat onding maar opgeruimd; de lieverd had er toch echt geen behoefte aan. De bank was toen natuurlijk snel gevonden.

Wat hadden wij een geweldige huisgenoot erbij gekregen..... 
Olly blijkt een voorbeeldige hond te zijn; 
– hij loopt netjes aan de lijn en naast de fiets
– hij wil met iedereen maatjes worden, is heel lief voor mens en dier
– hij is heerlijk rustig (maar eigenlijk dus alleen maar heel erg lui! ;-))
– hij kan makkelijk een tijd alleen maar we kunnen hem ook overal meenemen.
– hij eet netjes maar oh wat een schrokop; binnen een minuut is zijn bak leeg en op straat is natuurlijk ook niets eetbaars veilig. Helaas mogen wij hem niet teveel verwennen met lekker hapjes want onze Olly heeft aanleg om dik te worden, volgens de dierenarts het gevolg van zijn hongerdieet in Roemenië en zijn castratie. Ook wat dit betreft past hij perfect in ons kleine                                                                                gezinnetje!

Jammer genoeg voor mijn balminnende zoon heeft Olly niets met speeltjes of balletjes maar wel is het een heerlijke knuffelkont die niets liever heeft dan gekriebeld te worden onder zijn buik, achter zijn oren of waar de baasjes ook maar zin in hebben.
Gelukkig zijn ook oma en opa dol op hun nieuwe “viervoetige kleinzoon” en verwennen hem graag met lekkere hondenhapjes en knuffelpartijtjes; een logeeradres waar hij dan ook altijd blij kwispelend naartoe gaat! 
Je ziet hem gewoon genieten van de rust van zijn eigen huis en ook in ons kleine tuintje vindt hij het heerlijk toeven. Het is een genot om hem om je heen te hebben en hij maakt mij elke dag blij en stiekem ook wel een beetje trots omdat het zo'n mooie hond is geworden!

Bedankt DAN dat jullie hem hebben gered, wij zouden niet meer zonder hem kunnen!


Groetjes Monique