"I was in a taxi with my dog, suddently she started to cry and then I ve heard horrible sounds, sounds which breaks your heart, then i ve seen their car, they had two dogs, one you can see the leg out of the car and the other one, a big one, kept by ears.

I stopped the taxi and tried to say something, i took my phone and said i call the police but they just say go to hell and spittle me...

Other dogs cried inside their car, is just horrible to have these experiences and to see how these poor souls endure all this sufference and die without a chance..."

Gratiela Ristea, asiel in Slatina

"Ik zat in een taxi met mijn hond, plotseling begon ze te huilen. Ik hoorde gruwelijke geluiden, hartverscheurende geluiden, en toen zag ik hun wagen. Van één hond stak de poot naar buiten, de andere hond werd aan zijn oren opgetild.

Ik liet de taxi stoppen en probeerde er wat van te zeggen, ik pakte mijn telefoon en zei dat ik de politie zou bellen, maar ze antwoorden dat ik naar de hel moest gaan en spuugden naar me...

Andere honden huilden in de auto, het is vreselijk om dit steeds mee te moeten maken, en om te zien hoe deze arme zielen zo ontzettend moeten lijden en zullen sterven zonder een enkele kans te krijgen."

Gratiela Ristea, asiel in Slatina

Klik HIER om de foto van de hondenvangers te zien die Gratiela heeft gemaakt.

Een jaar na het overlijden van Teodora Ristea is kleine Teodor geboren. Wij wensen Teodor en zijn ouders heel veel geluk!!!
Hier foto's van de doopplechtigheid in Slatina, Roemenië:

 
Gratiela en Teodor

We love you sweet Teodor!!

Voer aangekomen in Slatina!!!

Smullen maar!!!

Verdelen van het voer

Ieder zijn deel:

Thank you!!!

Gratiela Ristea

Dit is het trieste verhaal van een kleine engel. Een engel die veel heeft geleden in dit vreselijke land, in deze treurige wereld met wrede mensen... Het lot van dit engeltje brak mijn hart en ze is steeds in mijn gedachten.

In Radomiresti, een dorp in Olt County, ongeveer 60 km van Slatina, vlakbij het treinstation, is een diepe put die niet meer in gebruik is.  Een monster gooide een klein hondje in de 30 meter diepe put. Het was een oude vrouw, Costache I., vertelden de dorpelingen me. Toen iemand die werkt bij het treinstation me belde met het bericht, bevroor mijn hart. Ik was er snel en belde de brandweer om haar eruit te helpen. In een uur waren ze er ook.

We bleven de hele dag bij de put maar konden niets doen. Niemand van hen was opgeleid om in zo'n diepe put af te dalen. Het hondje was beneden te zien, ze bewoog niet en huilde niet meer. Het was al de derde dag dat ze daar lag. We gaven haar water en voedsel, maar ze at niets.

De volgende ochtend kwamen we terug met een gespecialiseerd team van de brandweer uit een andere stad, eindelijk werd ze eruit gehaald. 

Het is niet te beschrijven wat ik zag. Ze was het magerste hondje dat ik ooit heb gezien, met grote zwarte ogen die diep in mijn ogen keken. Haar huid was kapot, ze was bedekt met van allerlei insecten. Ze was het meest trieste hondje dat je kunt voorstellen. 

Ondanks alle inspanning en behandeling stierf ze op 19 augustus. Ze verliet haar trieste leven zonder te hebben geweten wat liefde is, ze heeft alleen ellende gekend. 

Ze heeft een grote pijn in mijn hart achtergelaten en ik kan alleen hopen dat ze nu in een betere wereld is.

Vier dagen in het donker, zonder water of voedsel, omringd door dode dieren, het was teveel voor deze kleine kwetsbare ziel.

Mensen hebben gezien dat de vrouw een zak met daarin een hondje naar de put droeg. We proberen van hen een verklaring te krijgen waarmee we naar de politie zullen gaan.

Haar lijfje is bij de Gezondheidsdienst voor een officieel rapport dat we misschien kunnen gebruiken bij een rechtszaak tegen de wrede vrouw.

Ook hebben we het gemeentehuis op de hoogte gesteld met het verzoek de put af te dekken zodat dit nooit meer gebeuren kan. Maar helaas brengt niets deze kleine ziel terug.

Kleine engel, rust zacht!

Gratiela Ristea

3 filmpjes:

Foto's: